VERSLAGEN

De regen houdt maar niet op. Aan de ontbijttafel word er lekker gediscussieerd over kleding, wel of niet starten en overschoenen.

Nadat de bidons gevuld waren en de regenjasjes uit de tas zijn gegraaid is het tijd om richting Camerig te rijden. Eenmaal daar aangekomen is het angstig stil. Het duurt lang voordat het hele deelnemersveld aanwezig is. Voor mij en veel andere duurde dit veel te lang. Drie kwartier buiten in de regen wachten is niet goed voor mijn 67kilo ruw vlees.
Heel rustig heb ik dan ook het verkenningrondje afgelegd.

Nadat we weer een tijd hebben moeten wachten en de eerste deelnemers zichzelf al terugtrokken met als reden “waanzin” beloofde het een bijzondere dag te worden.
De Classic werd ingekort van 4 naar 3 ronde en zodoende zouden we 20 kilometer minder af hoeven te leggen. Maar goed ook bleek later.

En AF!, we mochten. Een redelijk deelnemersveld van zo'n 45/50 man vertrok. Veel te snel zat de Dutch-Mountain(DM) trein op de rails en Kaj Raaijmakers en Stefan Joosten trokken er meteen flink aan. Nadat ze beseften dat ze de kopman (Wouter Gronheid) miste werd er even ingehouden. Ik vond het groepje maar erg klein en had zeker meer mannen verwacht (Zoals Ruvar Spauwen, Peter Witter en Gerrit van Loo.)

De eerste beklimming van de Camerig liep soepel(10:25) en op een stel ijskoude handen na had ik niks te klagen. Schakelen naar het buitenblad ging moeizaam maar dat lag niet aan de fiets. Wolfshaag, Gemmenicherberg en richting Sippeneaken. In strak tempo werd er doorgereden maar ik ging nog niet zo kapot als gedacht.

Na een waanzinnige afdaling van "Evers" die zn fiets vervolgens op de auto zetten en ook Marcel Janssen die opgaf was het even rustig formeren.  Goed eten, al voor de tweede maal deze ronde en proberen de hoge cadans op te zoeken.

Mn handen waren inmiddels redelijk opgewarmd maar het beste begon er wel af te gaan. Gelukkig hadden we wind mee zodra het berg op richting “top” van de Camerig ging.

Op de pas van wolfshaag had ik het even lastig. Gelukkig zag ik meer zuchtende koppies. In de afdaling richting Gemmenich reed Marcel Klapwijk lek.  Nu was het twee Ctwt’ers vs een vier man sterke DM trein. Over de glooiende wegen vond topfavoriet Wouter het nodig een demarrage te plaatsen. De rest ging er achteraan en ik moest wel mee. Bijgehaald en meteen sprong Stefan Joosten weg. Ik dichte het gat maar had het lastig. De DM jongens waren stuk voor stuk vele malen explosiever en andere CTWT'er Robert Kras en ik hadden moeite om bij te komen. Het gat werd gedicht maar in Sippeneaken op het kleine puistje bij de kerk waren het weer de Dm’ers die versnelde. Raaijmakers bleef samen met Robbert en mij achter maar waagde later toch de sprong. Dat zat er voor ons twee niet in en zo hadden ze vakkundig de twee laatste ctwt’ers de nek om gedraaid.

Het gat werd niet snel groot en met een 100 meter voorsprong begon de kopgroep van vier met alle dezelfde kledij aan een laatste ronde. Ik klom sneller als Robert en reed rustig weg. Niet echt de bedoeling want we konden elkaar op dit rondje goed gebruiken. Op de top van de Camerig weer eten en het gat tussen Robert en mij was inmiddels zo’n 100 meter. Ik versnelde niet, hij zou toch wel terug komen.

Dat duurde wat langer dan gepland en pas vlak voor Sippeneaken kwam het fluoricerende regenjack langszij. We besloten niet gek meer te doen en samen richting Camerig te rijden. Ik vroeg me af wat er achter ons afspeelde. Of er überhaupt nog wel mensen rond fietste. Dit waren echt geen ideale omstandigheden om in te koersen.

Onder aan de camerig schakelde Robert meteen terug. Ik hield het tempo en  reed rustig weg. Na zo’n 3 kilometer zag ik in de verte ineens een wit DM shirt. Dat zal toch niet? Ik schakelde niet bij maar de cadans ging wel omhoog. Voor de laatste bocht zat ik al bijna bij Kaj in zn wiel en die had nog niks door.

Nog een paar honderd meter en mn concurent kijkt om, probeert te versnellen maar is helemaal leeg. Ik probeer nog aan te zetten en te versnellen maar veel gebeurd er niet. Nog wel genoeg om hem te passeren en zo op de valreep nog een plekje dichter naar het podium te kruipen. Een 4^de plaats is vandaag voor mij.

Tevreden word er heel even na gepraat om snel richting douches te rijden. Op de terugweg kreeg ik het eigenlijk pas echt koud. Onderweg rijden we de rest van de koers tegemoet. Dat was nog veel minder als ik had verwacht. Slechts elf coureurs finishen vandaag in deze barre omstandigheden.
Kletsnat en barkoud stap ik ons huisje binnen om meteen onder de douche te stappen. Het hapje van Ekko smaakte voortreffelijk.

Het wachten voordat we daadwerkelijk mochten vertrekken heeft velen de das omgedaan. Het was koud en vooral erg nat. Ik heb iig goed afgekeken bij de grootte jongens want heb nog nooit zo veel gegeten in korte tijd. Dit heeft me iig wel redelijk warm/op gang gehouden.

De cijfers zijn niet denderend maar ik mag toch niet klagen. Een 4de plaats in deze "trainingscyclo"  met dit weer is niet verkeerd

65km (incl sust 110km)
130min
170bpm
185bpm max
83gem rpm